Lisa, ei kvardagsheltinne!

Aurora er så heldig at ho har to syskenborn som ho arvar kle av. Eit av favorittplagga er bamsegenseren som mormor strikka til Maja då ho (Maja altså) var lita.



Ikkje beste kvaliteten på biletet, men når Aurora for ein gongs skuld ville posere var det ikkje tid til å gjere noko med innstillingane på mobilen.

Sist veke var Aurora sjuk, så vi hadde nokre rolege morgonar. Sidan ho hosta stygt og var uroleg fekk ho sove i senga saman med oss, og vi hadde fine morgonar med småprating og kos.

Ein av morgonane hadde vi ein samtale som var omlag slik:


Aurora: Ej lika handa di, mamma.
Eg: Likar du handa mi?
Aurora: Ja, ej lika den når den gjer sånn. Og så tok ho arma mi og la den rundt seg.



♥ Kjærleik ♥

Det er ikkje til å kome frå at det har kome "litt" snø i vinter. Men no er temperaturen på stigande, sola like så. Det er, såvidt eg har fått med meg, gode meldingar for helga også. Tanken på å lese avisa og drikke formiddagskaffe i solveggen er ikkje direkte ekkel, så vi har vore ute og fjerna snø frå terassa i dag. Det er litt av ein jobb, og vi er ikkje heilt i mål enda, men no er det moglet å sitje der utan å måtte hensyn til skredfare og vere avhengig av kart og kompass for å finne vegen attende til stovedøra.

Og denne snøvettregelen om å grave seg ned i tide. Snu den. Grav deg ut i tide. Ut av snøkaoset, inn i våren.


Vidar, arbeidsmannen min:




Det er bebuarar på Flisnes (sjekk den Karoline, dersom du tilfeldigvis er innom. Flisnes) som har betre utsikt enn oss, men vi kan skimte dei fantastiske Sunnmørsalpane bak furene. Fantastisk.

I kveld laga vi grove, sunne vaflar. Aurora elskar å sitje på kjøkkenbenken og hjelpe litt. Røre litt i gryter og bollar, få lov å putte oppi ingrediensar, søle litt og i det heile vere med.



Tørrtrening med kinderegg. Når ho blir større skal ho få knekke ekte egg, så mykje som ho vil.



Og her rørast det. Liv og røre, rett og slett.

Sidsel Mørck har skrive mange fine vers. I "Lyvevers" er det sanneleg litt å tenkje over.


Lyvevers

Det er stygt å lyve, sier far.
- Men når det ringer på vår dør
så sier han: Vi har fra før -
til dem som selger legebok
og fuglenek og masse rart
av sånne ting vi ikke har.
Da står han der og lyver, far.

Det er stygt å lyve, sier mor.
- Men når kusine Mette har
spilt barneviser på gitar
da klapper hun og sier: Bra,
du er så flink. - Men det er løgn.
Til meg har hun jo ofte sagt
at Mette ikke eier takt.

Det er stygt å lyve, sier tante.
- Men når hun har bakt sukkerbrød
og krumkaker og horn med frø
og alle sier: Deilig! Skjønt!
Da lyver hun og smiler søtt:
Det er så fort og greit og lett.
Men vi kan se at hun er trett.

Det er stygt å lyve, sier onkel.
- Men da jeg ga han slips til jul
med bilde av en blågrønn fugl
så sa han: Det var jammen pent,
så flott slips har jeg aldri hatt.
Da løy han nok - for det er rart
han ikke bruker slipset snart?

Det er stygt å lyve, sier frøken.
- Men når hun ofte gjør forskjell
da tror jeg nok hun lyver selv.
Hun sier hun er like glad
i alle, men de snille får
jo flere klemmer enn de slemme
som kanskje trenger mer å klemme.

Kjem ikkje våren av eigen, fri vilje får ein hente den. Og sanneleg, no er det museøyre på bjørka her på Flisnes.


Eg har vel strengt tatt ikkje objektiv til å ta nærbilete, men det er ikkje tvil om kva dette er iallfall!

Vi har vore heldige og hatt godt ver her på costa del Ålesund i det siste, men langt frå vårlege temperaturar utandørs. Inne derimot. Her skin sola Aurora frå ho står opp til ho legg seg igjen og temperaturen er upåklageleg.

Til fastelaven kjøpte eg fastelavensris, og då vi kom attende frå Lom i helga hadde riset sørga for at vi har fått våren i hus.

Salat er så godt, og iblant har vi det til middag. Då dreg vi gjerne innom slaktaren og kjøper gode pølser med mykje smak. Vanlege gildeprodukt frå kjøledisken held ikkje. I salaten likar eg å ha fleire typar salat, tomat, vårlauk, avokado, sukkererter, cherrytomatar, heimelaga "krutongar", pinjekjerner og vineagrette av olje, eddik, sennep og kvitlauk. På toppen skal det vere rause mengder med parmesan.

Sist vi kosa oss med salat såg den slik ut:

Eg skulle forresten ha gjort noko med headeren min, men har verken program eller evner til å få gjort noko med saka. Kanskje nokon av mine mangfoldige lesarar kan hjelpe? Det er berre å melde seg. :)

Det synast eg skulle finnast. Ei omvendt toppliste, der vi som har mellom 2 og 10 unike treff om dagen fekk litt flagg og fane, raud løpar og hornmusikk.

Rekorden min er forresten på heile 46 unike treff på ein dag! Det var den dagen eg reklamerte for bloggen i statusen min på facebook. Mange av desse 46 var riktignok inne på bloggen fleire gongar, tilsaman 170 treff faktisk. Svimlande tal, mot 4 unike og 21 tilsaman i dag. Men klart, i dag er alle opptatt av å ete frukost på senga, lukte på tulipanar, ete bollar med krem og gå på date. Jau, 4 er bra det, på ein dag som denne.