Lisa, ei kvardagsheltinne!

8.8.11 kunne vi ynskje verdas finaste lillebror velkomen:

 

 

Og Aurora, som har blitt 4 år, er verdas beste storesøster:

 

Og til slutt eit lite bevis på at det var hol i skydekket iallfall ein gong i sommar:

 

Eg abonnerer på Maison Mat & Vin, eit herleg magasin som kjem i postkassa mi 6 gongar i året. Juleutgåva i år var så full av fristelsar at eg ikkje kunne dy meg, så i går kveld bakte eg sitronkjeks. Og for nokre kjeks! Sprø, søte, friske, fulle av smak. Flaks at dei ikkje står seg meir enn to veker, for desse kjeksa er vanskeleg å la stå i fred.

 

 

170g romtemperert smør

125 g melis

frø frå 1 vaniljestang

finreve skal frå ein økologisk sitron

2 ss sitronsaft

220 g kveitemjøl

2 ss maizenna

1 ts salt

--

melis

 

--------------

Pisk smør og melis kvitt. Tilset vaniljefrø, sitronskal og sitronsaft og pisk godt. Bland det tørre før det rørast inn i smørblandinga.

Rull deigen til to pølser, pakk i plastfolie og legg i kjøleskap til dei er harde, omlag 1 time.

Skjer pølsene i skiver, 6 mm tjukke. Steik på 180 grader, 12-15 minutt.

 

Ha kjeksa i en pose med melis før dei er kalde, rist godt slik at dei blir dekka.

 

 

Oppbevarast i tett boks, opptil 2 veker. (Sei ifrå dersom du får kjeksa til å vare i 14 dagar, eg vil gjerne vite trikset.)

Dette har vore ei mathelg av dei sjeldne, for sanneleg vart det stasmiddag laurdag også. Anita og Sigbjørn kom på middag og vi gjekk for ein 3-rettars.

Aurora syntes det var veldig stas å få besøk, så ho var middels interessert i å leggje seg. Men så snart ho var i draumeland starta moroa for oss vaksne.. (Ho fekk sjølv velge middag tidlegare på dagen altså. Lille gourmet gjekk for fiskepinnar.)

Det er forresten litt vittig med meg og Anita. Vi har kjent kvarandre i årevis, møttast vel fyrst på sommarskule i Ørsta før vi havna på nabohytter på Toneheim i 95/96. Etter det har vi hatt kontakt, og på forunderleg vis har vi flytta etter kvarandre rundtom. Fyrst studerte vi saman i Volda. Eg hugsar enda at eg åt brødskive med makrell i tomat, kjøpt på Rema1000 i Volda, den fyrste kvelden der inne. Så tok Anita seg nokre Bergensår medan eg gjorde meg ferdig og suste nedover til Oslo. Etter ei stund flytta Anita til Oslo for å studere, så då fekk vi henge saman der også. Og no er vi begge attende på Sunnmøre, i Ålesund, saman med kvar vår trønder. Trur planen får vere at vi held oss i ro her no, slik at vi får byggje vidare på det gode venskapet og ha uendeleg mange gode stunder saman her.

 

Forretten var gratinert gullsprø med fenalårchips.

 

Skinnsteikt torsk med potetpure og steikt chorizo og blomkål kjem til å bli laga igjen:

(ok, det var kanskje ikkje suksess å "pynte" fatet med steikefeittet frå chorizoen, iallfall ikkje når fata ikkje var flate.)

Desserten tok eg ikkje bilete av, men har hatt bilete av panna cotta med bringebærcoulis tidlegare, og den såg lik ut i går. Eg får ikkje til å leggje ut biletet no, men de kan sjå den i arkivet her.

 

Men moroa slutta ikkje der. Anita hadde vore på kakebakekurs før dei kom til oss, så ho hadde med ei kjempegod og stilig Hello Kitty-kake:

 

 

Triveleg selskap:

 

Denne fredagen var vi steiktulne, rett og slett.

Det heile byrja tysdag, då det låg tapt anrop på telefonen min etter jobb. Det var Vidar som hadde ringt. Eg ringte attende til han for å høyre kva han lurte på, og det var enda godt eg gjorde! Han ville ta meg med på kafe før vi henta Aurora i barnehagen. Ein liten, koseleg kafedate, midt i veka. Det er slike gylne stunder som gjer så godt for kvar einskild og begge. Etter ein kaffe og noko på Lyspunktet fann vi ut at vi skulle gå innom slaktar Hole og sjå etter noko godt til middag. Gode slaktarpølser med rotmos frista og i det vi sto og skulle betale fekk Vidar los på ein bunke spareribs som låg og ropa i disken.

Onsdag og torsdag var booka på middagsfronten, det same med laurdag, så då var det einaste fredag som kunne bli spareribsdag. Fredag, tacodagen! Her kjem altså det ville og galne inn, vi bytte ut taco med spareribs! Eit bra bytte forresten. Tilbehøret vart coleslaw, ovnssteikte poteter med chili og paprika og bakt tomat.

 

Brabrabra

 

I dag er det kaldt og friskt ute, men inne har varmepumpa dura og gått, så det er reine sydentilstandar. Sommarbornet Aurora har vore flink hjelpar i oppvasken.

 

Det går i rykk og napp med denne blogginga mi. No håpar at eg er på eit rykk igjen. Eller eit napp. Hausten har gått med til å pleie meg sjølv, pleie familien og pleie gode vener. Det er godt å ha gode vener, og det er godt å vere ein god ven.

 

Oj, plutseleg har eg ikkje blogga eit einaste ord eller noko som helst på fleire månader. Men, det vil eg ha sagt, gullrekka på NRK har hatt lengre fråver og ferie enn meg, så eg er i godt selskap!

No har vi den finaste hausten her på Sunnmøre. Sommartemperaturar med det herlege draget av frisk haustluft. Perfekt.

For nokre veker sidan var Aurora i Sykkylven ei helg, stor stas som alltid. Ho og mormor var på tur i Eventyrskogen, og då eg og Vidar drog innover for å hente på søndagen vart det ein liten sopptur også. Aurora bar bøtta med soppen i, kjekt å få hjelpe til.

Så mykje av "skogens gull" fann vi ikkje, trur kanskje det var litt tidleg, men litt fann vi iallfall.

Eg, Anita og Aurora drog ein tur til Alnes like før sommarferien. Det blåste og var noko kaldt, så bading vart det ikkje, men ein herleg dag på stranda og på fyret.


Kjekt med strandliv, sjølv om det ikkje akkurat er sydentemperatur:




Eg og raralille ved fyret. Festleg med vind frå sida, så får ein testa ut korleis ein kler hentesveis:




Utstillinga var fristande å kike nærare på:

For nokre veker sidan så var Vidar på sommerfest, Aurora i Sykkylven og eg hadde heime åleine-fest, heilt for meg sjølv. Eg handla litt serranoskinke, chorizo og parmesan, oliven hadde vi frå før. I tillegg laga eg scampi i kvitlauk og chili, aioli og eg baka focaccia: