Lisa, ei kvardagsheltinne!

Eg, Anita og Aurora drog ein tur til Alnes like før sommarferien. Det blåste og var noko kaldt, så bading vart det ikkje, men ein herleg dag på stranda og på fyret.


Kjekt med strandliv, sjølv om det ikkje akkurat er sydentemperatur:




Eg og raralille ved fyret. Festleg med vind frå sida, så får ein testa ut korleis ein kler hentesveis:




Utstillinga var fristande å kike nærare på:

For nokre veker sidan så var Vidar på sommerfest, Aurora i Sykkylven og eg hadde heime åleine-fest, heilt for meg sjølv. Eg handla litt serranoskinke, chorizo og parmesan, oliven hadde vi frå før. I tillegg laga eg scampi i kvitlauk og chili, aioli og eg baka focaccia:

Bilete seier meir enn ord:







(Litt dårleg kvalitet på biletet, men eg aktar ikkje å bruke meir dyrebar utetid på å fikse og ordne i det. Ålesund øvst, vidare fylger Khanià, Bergen og Oslo nedover.)

Det er søndag formiddag, tven står av ein eller annan grunn på. Kvifor veit eg ikkje, det er ingen som eigentleg ser på. Men på står den, akkurat no er det ei dame som sel kjøt og pølser. Ein film kanskje? Eller serie? Veit ikkje. Det er uansett ikkje det som er det viktige. Det var den lille  eigenreklama som NRK sendte før denne pølsedama dukka opp som gjorde dagen for meg.

Ute er det grått og kjølig og eg må vel innrømme at eg ikkje er heilt overtydd om at det blir sumar i år. Eller, no er eg ikkje usikker meir. No veit eg at det blir sumar veldig snart.

-------------

De skjøner, denne lille reklamesnutten var reklame for Reiseradioen. 12. juni er fyrste sending, berre ei veke til. Det er berre å stille alle radioar inn på NRK P1 slik at alt er klart.






Høyr på kjenningsmelodien deira, lyden av sumar:

Kid From Red Bank

For nokre veker sidan var vi på politistasjonen for å ordne nytt pass til Aurora. Vi skal jo til sjølvaste syden i sumar, og det er greit å ha papira klare då. Det nyt passet har eg ikkje bilete av, men sjå kor fin ho var, raralille, på det fyrste passet sitt:





Vi har snakka med Aurora om då ho var baby. Då likte ho all mat, vi leika tittei og ho snakka berre babyspråk. Det synast ho er vittig å tenkje på og snakke om, men ho er veldig klar på at "men no e jej stoi jente".

Sist veke var eg og Aurora hos frisøren. Ho har til no berre vore offer for frisørferdigheitene mine, noko som ikkje held i lengda. Å klippe seg med ekte frisør, Lena på Salong E, var litt skummelt, litt spanande, ganske behageleg og veldig stas etterpå. Rosa striper og glitterspray i håret var stor stas. Men å posere for biletetaking etterpå var ikkje så veldig interessant. Eg hugsar ikkje kva eg måtte bestikke ho med for å få ho til å stå stille nokre sekund så eg fekk tatt bilete, men det funka iallfall:

Tidlegare i vår planta eg diverse frø som har stått og spira i kjøkkenglaset. Før helga planta eg dei over i potter og no har dei flytta over i stoveglaset der dei skal få bu til det blir varmt og fint ute.





Tomat, paprika, basilikum, persille og koriander er sjølvplanta og så var eg så heldig å få selleri av kollegaen min, Åse.

Ja, klart eg har evner, men har eg evner ut over det normale? Her for litt sidan var det ein finale, Champions League meiner eg det var. Bayern München - Inter Milan. Vidar ville sjå kampen, eg meinte vi skulle sjå noko anna. "Det er ikkje vits å sjå kampen, bortelaget vinn to-null." Ja, Inter Milan sto som bortelag og stillinga ved kampslutt var 0-2. Pokker altså, at eg ikkje satsa på oddsen.

Så, som eg var inne på i forrige blogginnlegg, Grand Prix. Eg hadde Tyskland som favoritt og sanneleg min hatt så vart det siger.


Hadde eg hatt tru på slikt så hadde eg sikkert trudd at eg kunne utvikle dette og gjere pengar på det. Men slik er ikkje mi verd, så eg får heller halte vidare og satse på flaks og dyktigheit i skjønn forening.

Jaudå, alt i orden her sjølv om eg har vore sløvaste bloggaren i gata. Eller, akkurat det veit eg ikkje, kan jo godt vere at ein av naboane har ein sovande blogg også.

I dag sit eg inne og ser ut på det som skulle vere blå himmel og strålande sol. Kva skjedde over natta? Eg som til og med tok meg tid til å henge opp eit laken foran soveromsvindauget slik at eg skulle sleppe å vakne av soloppgangen lenge før morgonen eigentleg startar. Får håpe og tru at lakenet kjem til sin rett i morgon.

Men, skitt på. Vi har hatt ei strålande helg med både sol og skjønt bryllup. Vi var i Bergen og feira Kristin og Asbjørn sin store dag. Kjempefin seremoni og fest laurdag. Einaste eg angrar på er at eg ikkje tok pittelitt meir Kvæfjordkake, for den var knakande god. Eller, alt var godt, både det vi fekk i fat og i glas.

Aurora var ikkje med til Bergen. Ho har levd gode dagar i Sykkylven ei heil veke faktisk. Det er kjekt at ho har familien så nærme og ikkje minst, at ho trivst så godt med å besøke dei. Men sanneleg var det godt å få ho heim også. Ho ville ikkje legge seg heilt til ro i går, ho ville inn i senga vår. Det fekk ho sjølvsagt lov til, og der låg ho og smila, strauk meg over kinnet og heldt rundt meg. Men, heldigvis, ho har skjønt kor ein søv best og rundt midnatt ga ho beskjed om at ho ville sove i senga si likevel.

Grand Prix i helga ja. Eg har ikkje sett sendinga enda, var jo opptatt laurdagskvelden, men har tatt opp og skal kose meg med den i kveld tenkjer eg. Men eg har fått med meg resultata sjølvsagt, og er godt nøgd med vinnaren. Tyskland var min favoritt på førehand, så eg kan ikkje klage. Men klage er det nok av folk som gjer. Du store tid altså. Ikkje minst er det mange som klagar over Norge sitt bidrag. Eg for min del likar både Didrik Solli-Tangen og låta, My heart is yours og synast vel at han fortente ei betre plassering, sånn eigentleg. Men folk klagar. Klagar fordi han ikkje song bra nok, klagar fordi han er for pen, klagar fordi han er for usympatisk, klagar fordi han smiler og ikkje smiler, klagar fordi han ikkje vann. Hadde han vunne ville folk klaga då også. Nei, søren meg, no er det nok klaging. Han er heldig med utsjånaden sin, han er heldig med stemma si, eg trur han er heldig på enda fleire vis. Det kan folk slutte å bruke mot han. (Sånn, då var det sagt. Pjuh.)